Tomasz Wacław Sikora
Biografia
Tomasz Sikora urodził się 21 grudnia 1973 roku w Wodzisławiu Śląskim. Swoją przygodę z biathlonem zaczynał w amatorskim klubie UKS „Strzał” Wodzisław, działającym przy Szkole Podstawowej nr 21 w wodzisławskiej dzielnicy Radlin II. Tam ówczesny dyrektor Waldemar Miozga uczył go biegania na nartach. Profesjonalny biathlon zaczął uprawiać w 15. roku życia w klubie SKS Ryfama Rybnik, a jego pierwszym trenerem był Serafin Janik. W tym klubie trenował od 1988 do 1993, po czym przeniósł się do Biathlonu Chorzów, gdzie trenował do 1995. Kolejną drużyną był Dynamit Chorzów.
W 1992 dwukrotnie zdobył złote medale mistrzostw Polski juniorów. Dobre wyniki spowodowały, że trafił do reprezentacji Polski trenowanej przez Aleksandra Wierietielnego. Pierwszy międzynarodowy sukces odniósł rok później, zdobywając w Ruhpolding w sprincie wicemistrzostwo świata juniorów.
Debiut w Pucharze Świata przypadł na bieg indywidualny w Lillehammer. Zajął w nim 42. miejsce, pudłując jeden raz na pierwszej pętli. Do zwycięzcy, Włocha Wilfrieda Pallhuber, stracił 4:39,5 minuty. Kolejny start zaliczył w sprincie, gdzie był 30. Również w tym biegu Sikora pomylił się raz na strzelnicy. W tym sezonie nie startował już w PŚ.
9 grudnia 1993 roku stanął po raz pierwszy na podium PŚ. W biegu indywidualnym w Bad Gasteinie był trzeci. Do zwycięzcy Tarasowa stracił 1:40,8 minuty. Po tym sukcesie przyszedł kryzys formy – w sprincie był 50., w Pokljuce w biegu indywidualnym był 81., a w sprincie ukończył na 75. miejscu.
W 1994 roku odbyła się pierwsza edycja zawodów PŚ w Kontiolahti. Sikora wywalczył wraz z Wiesławem Ziemianinem, Janem Ziemianinem i Janem Wojtasem wicemistrzostwo świata w drużynie. W tym samym roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 32. miejsce w sprincie oraz 8. miejsce w sztafecie. W 1995 roku jako pierwszy Polak zdobył złoty medal mistrzostw świata, wygrywając bieg indywidualny na mistrzostwach świata w Anterselvie. Ukończył bieg w czasie 1:01:36,0, bez karnej minuty; wyprzedził Norwega Jona Åge Tylduma i Olega Ryżenkowa.
W Osrblie, dwa lata później, Sikora zdobył brązowy medal w biegu drużynowym, a na mistrzostwach Europy w Windischgarsten zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym na 20 kilometrów. W 1999 roku pod kierunkiem Jurija Albersa zdobył dwa złote na zimowej uniwersjadzie w Popradzie: sprincie na 10 km i biegu na dochodzenie. W 2000 roku na mistrzostwach Europy w Zakopanem zdobył złoty medal w biegu pościgowym i srebrny w sztafecie. W 2004 roku na mistrzostwach świata w Oberhofie wygrał srebrny medal w biegu pościgowym, a rok później w Turynie wywalczył srebrny medal olimpijski w biegu masowym. W sezonie 2005/2006 wygrał sprint w klasyfikacji końcowej PŚ, a w klasyfikacji generalnej zajął czwarte miejsce. W 2006 roku na mistrzostwach Europy w Bansku zdobył złoty medal w sprincie, co było jego dwunastym złotym medalem tej imprezy.
10 stycznia 2009 po biegu sprinterskim w Oberhofie, w którym zajął 3. miejsce, został pierwszym Polakiem w historii prowadzącym w klasifikacji generalnej Pucharu Świata w biathlonie. Sezon 2008/2009 zakończył na drugiej pozycji, będąc pierwszym polskim biathlonistą w historii, który zajął miejsce na podium w klasyfikacji generalnej PŚ. Uległ jedynie Bjørndalenowi, a wyprzedził jego rodaka - Emila Svendsena. W tym samym sezonie był też drugi w klasyfikacji sprintu i trzeci w klasyfikacji biegu pościgowego.
Sezon 2010/2011 rozpoczął od wystawienia na aukcję charytatywną srebrnego medalu olimpijskiego zdobytego w Turynie, chcąc tym samym pomóc młodemu polskiemu biathloniście. Medal został zakupiony przez firmę Viessmann – sponsora strategicznego Polskiego Związku Biathlonu. 12 lutego Sikora jedyny raz w sezonie stanął na podium PŚ, zajmując drugie miejsce w biegu masowym w Fort Kent. Podczas tego okresu pełnił także funkcję tymczasowego trenera męskiej kadry biathlonistów. Po zakończeniu kariery sportowej 25 marca 2012 r. ogłosił jej koniec. Początkowo został trenerem kadry młodzieżowej, a w latach 2015–2017 był trenerem kadry narodowej w biathlonie. W 2015 został odznaczony brązowym medalem Międzynarodowej Unii Biathlonu. Jest honorowym obywatelem Wodzisławia Śląskiego. Od 2019 roku pracuje jako ekspert Eurosportu, a podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020 komentował strzelectwo.