Karol Koczy
Biografia
Karol Koczy urodził się 2 sierpnia 1932 roku w Radlinie. Studiował filologię germańską na Uniwersytecie Wrocławskim (1956) i pedagogikę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1971). Po studiach pracował jako nauczyciel języka niemieckiego i angielskiego w szkołach podstawowych i średnich Szczecina (1956–1975). Od 1958 roku był lektorem języka niemieckiego na Politechnice Szczecińskiej.
W 1971 roku obronił doktorat z literatury niemieckiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Rok później został powołany na stanowisko docenta. Przyczynił się do powstania Katedry Germanistyki na Uniwersytecie Śląskim, którą kierował w latach 1975–1983. W roku 1983 został pierwszym kierownikiem Zakładu (później Katedry) Filologii Germańskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Szczecinie, tworząc od podstaw germanistykę w Szczecinie. W 1987 roku, po przekształceniu WSP w Uniwersytet Szczeciński, Katedra została przemianowana na Instytut Filologii Germańskiej. Zapraszał wybitnych przedstawicieli niemieckiej nauki i kultury, jeździł ze studentami na spotkania do Niemiec. Był współtwórcą Szkoły Letniej dla studentów germanistyki w Akademii Sankelmark (Schleswig–Holsztyn).
W Instytucie organizowano uroczystość wręczenia tzw. „małego nobla”, nagrody dla wybitnych pisarzy niemieckich, którzy nie otrzymali „prawdziwej” nagrody Nobla. Założył działające do dziś czasopismo naukowe „Colloquia Germanica Stetinesia”. Docent Koczy pełnił funkcję dyrektora Instytutu do roku 1992. Następnie pracował w Instytucie jako kierownik Zakładu Literatury Powszechnej. Po przejściu na emeryturę został zatrudniony jako profesor w szczecińskiej uczelni Collegium Balticum.
Był współzałożycielem Nauczycielskich Kolegiów Języka Niemieckiego i Języka Angielskiego przy Uniwersytecie Szczecińskim.