Arkadiusz Franciszek Mężyk
Biografia
Urodzony w 1962 roku w Wodzisławiu Śląskim, Arkadiusz Franciszek Mężyk jest polskim inżynierem i nauczyciel akademicki, profesorem nauk technicznych, doktor honoris causa Uniwersytetu Technicznego Gheorghe Asachi w Jassy oraz Politechniki Lwowskiej.
W 1977 rozpoczął naukę w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Cieszynie, które ukończył w 1982 z tytułem technik mechanik o specjalności budowa maszyn. Pomaturze podjął studia na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej i w 1987 uzyskał tytuł magistra inżyniera, pracą magisterską "Estymacja oddziaływań mechanicznych w przekładni obiegowej głowicy kombajnu KGS-320 z uwzględnieniem nieliniowości zazębienia".
Na tej samej uczelni uzyskiwał kolejne stopnie naukowe: w 1994 doktora na podstawie pracy "Dynamika elektromechanicznych układów napędowych", a w 2002 doktora habilitowanego w oparciu o rozprawę "Optymalizacja własności dynamicznych układów napędowych maszyn". 21 grudnia 2007 postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.
Od 1987 związany z macierzystą uczelnią, doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego w Instytucie Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej; był także profesorem w ośrodku badawczo-rozwojowym OBRUM. W latach 2009–2011 pełnił funkcję dyrektora ds. technicznych i ds. rozwoju w OBRUM. W 2002–2008 był prodziekanem Wydziału Mechanicznego Technologicznego Politechniki Śląskiej ds. ogólnych, następnie pełnomocnikiem rektora, a w 2012 objął funkcję dziekana wydziału. 20 kwietnia 2016 został wybrany na stanowisko rektora Politechniki Śląskiej na kadencję 2016–2020, a 28 kwietnia 2020 uzyskał reelekcję na drugą kadencję. 27 sierpnia 2020 został wybrany na przewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP) na czteroletnią kadencję, zastępując rektora Politechniki Warszawskiej.
W pracach naukowych zajmował się analizą wrażliwości, dynamiką maszyn, mechatroniką, optymalizacją oraz układami elektromechanicznymi. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Metod Komputerowych Mechaniki oraz Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej; w latach 2011–2015 pełnił funkcję przewodniczącego PTMTS. Powoływany był w skład Komitetu Budowy Maszyn oraz Komitetu Mechaniki Polskiej Akademii Nauk, a także rad naukowych instytutów technicznych.
Ważniejsze publikacje: autor ponad 180 publikacji, w tym 6 monografii i 2 skryty.