Alfred Jan Palla
Biografia
Alfred Jan Palla, urodzony w 1960 roku w Wodzisławiu Śląskim, jest polskim pisarzem, podróżnikiem, historykiem, teologiem adwentystycznym i apologetą, autorem licznych książek.
Ukończył Pedagogiczne Studium Techniczne w Gliwicach, a następnie studiował historię starożytną w krakowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej pod kierunkiem prof. Aleksandra Krawczuka. W 1986 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie studiował biblistykę na Andrews University w stanie Michigan. Stopień naukowy doktor uzyskał w Fuller Theological Seminary w Kalifornii. W USA mieszkał do roku 2006. W latach 1997–2006 pracował jako duchowny w środowisku polonijnym w Chicago. Od 2006 roku zajmuje się popularyzowaniem wiedzy biblijnej i historycznej w Polsce.
Jest autorem ponad stu artykułów oraz kilkunastu książek, w których zajmuje się historią, archeologią, biblistyką, apologetyką chrześcijańską oraz kształtowaniem w czytelniku pozytywnego wyznania. Publikował artykuły w takich czasopismach, jak Dziennik Chicagowski, Relax, Panorama, Gwiazda Polarna, Znaki Czasu, Fakty i Mity, Słowo i Życie oraz CEL, broniąc wiarygodności Biblii i jej nauk.
W 2018 roku obronił doktorat na Wydziale Filologiczno-Historycznym Akademii Pomorskiej w Słupsku.
Uważa, że prawdziwy sukces nie polega na tym, co się posiada, lecz kim się jest. Zachęca do rozpoznania i rozwoju otrzymanego talentu, w tym pasji, temperamentu, preferencji osobowościowych i darów duchowych, a także do wytrwałego rozwoju potencjału.
Jako sceptyk zainteresował się Całunem Turyńskim. Po przestudiowaniu wyników badań przeprowadzonych przez naukowców reprezentujących różne dyscypliny oraz historii całunu, doszedł do przekonania, że jest to zabytek autentyczny i starożytny.
Broni historycznej wiarygodności Pisma Świętego, w tym Mojżeszowego autorstwa Pięcioksięgu. Argumentuje za datowaniem wyjścia Izraelitów z Egiptu na 1446 r. p.n.e. Twierdzi, że opisaną w Księdze Wyjścia córką faraona, która wyłowiła Mojżesza z rzeki, była Hatszepsut.
Jest reprezentantem kreacjonizmu młodej Ziemi. Uważa, że dinozaury mogły współistnieć z ludźmi, a ich wyginięcie najlepiej wyjaśnił biblijny potop. Wskazuje, że skutkiem potopu były spękania płyt tektonicznych, dryf kontynentalny, epoka lodowcowa oraz pokłady ropy naftowej i gazu ziemnego. Zaznacza, że pozostałością po tym kataklizmie są liczne legendy oraz Święto Zmarłych obchodzone w wielu kulturach.
Przywiązuje wielką wagę do święcenia sabatu i uważa, że święcenie soboty lub niedzieli deklaruje, komu służą wierni. Uważa, że sabat będzie kluczowy w czasach ostatecznych, a jego świętowanie będzie wiązało się z oskarżeniem o sianie nieporządku.
Zajmuje się również tematami kontrowersyjnymi; według niego w zielonoświątkowym ruchu występują fałszywe substytuty charyzmatów, a niektóre poglądy Świadków Jehowy powstały w wyniku lektury Biblii z pominięciem kontekstu. Twierdzi także, że w Mgławicy Orion znajduje się czarna dziura, umożliwiająca podróże do nieba.